Większość gatunków heterotroficznych (zarówno zwierząt, jak i Protistd) zdobywa pokarm napadając na inne organizmy. Chociaż istnieją wyjątki, to jednak większość drapieżców rozmiarami przewyższa swoje ofiary. Ich powiązanie z ofiarą jest zwykle tylko chwilowe, trwa przez okres pożerania zdobyczy bądź przynajmniej jej części. Zwierzęta, które polują na swoje ofiary, niemal zawsze zabijają je. Z drugiej strony roślinożerni drapieżcy (np. jelenie, króliki, owady) zwykle tylko skubią część ciała swojej ofiary. Zdolność regeneracji, którą ma większość roślin zielonych, zapewnia dodatkową ilość pokarmu w późniejszym czasie. Rozważając centralną rolę, jaką odgrywa pokarm w życiu wszystkich zwierząt, nie powinniśmy się dziwić występowaniu licznych przystosowań, które zwiększają efektywność drapieżności. Pomyślmy o oczach orła, doskonałym słuchu sowy, świetnym węchu wilka, echolokacji nietoperza oraz znaczeniu skrzydeł i nóg u drapieżców. Mocne szczęki, ostre zęby i pazury, zakrzywione dzioby, długi język żaby, zęby jadowe grzechotnika i żuwaczki owadów są następnymi przykładami strukturalnych przystosowań towarzyszących drapieżnictwu.

System reklamy Test