Współdziałanie osobników tego samego gatunku często zmniejsza niebezpieczeństwo ze strony drapieżników. Kiedy przepiórka trzepocąc i udając, że ma złamane skrzydło oddala się od swojego gniazda, odwraca tym uwagę drapieżcy od młodych. Pasące się zwierzęta zwykle organizują gromadę w ten sposób, że silniejsze osobniki pasą się na zewnątrz stada, a słabsze wewnątrz. Wiele par oczu i uszu w stadzie znacznie ułatwia wykrycie drapieżcy, a jego podejście jest znacznie trudniejsze. Wykazano, że stynka — ryba z rzędu śledziokształtnych alarmuje, uwalniając do wody feromony. Ostrzega to inne osobniki w grupie. Kiedy pszczoła użądli napastnika, uwalnia substancję chemiczną zwaną octanem izoamylowym, której zapach pobudza inne pszczoły do ataku. Jedynymi roślinami, które są drapieżnikami, to rośliny owadożerne. Mają one interesujące przystosowania do chwytania i trawienia owadów. Wyspecjalizowane liście muchówki szybko się zamykają (z powodu nagłej utraty turgoru) kiedy owad usiądzie na ich wewnętrznej stronie. Następnie owad jest trawiony przez enzymy. Czy istnieje jakieś wytłumaczenie tego ciekawego odwrotnego zachowania się, gdy roślina pożera zwierzę? Wszystkie owadożerne rośliny zawierają chlorofil, tak jak wszystkie inne rośliny zielone, i mogą wytwarzać węglowodany w procesie fotosyntezy. Jednak do wytworzenia białek rośliny zielone -potrzebują azotanów.